To mała „zabawa” jaką zaserwowałam sobie przerwie w nauce do nadchodzących kolokwiów i egzaminów. Zainspirował mnie mój prowadzący ćwiczenia do historii myśli psychologicznej. Osobiście go nie lubię (tak po prostu, bez wyraźnego powodu, może mi się odmieni), ale szanuję go za jego wiedzę i konkrety jakie serwuje nam podczas zajęć.

Abraham Maslow stwierdził, że „każda osoba wykazuje wrodzoną tendencję do samorealizacji.  Ten stan, który jest najwyższą z ludzkich potrzeb, pociąga za sobą aktywne wykorzystanie wszystkich zalet i zdolności, rozwój i urzeczywistnienie własnego potencjału.” (D. Schultz, S. Schultz) Jednakże zanim możemy próbować samorealizować się musimy zaspokoić stojące niżej w hierarchii potrzeby: fizjologiczne, bezpieczeństwa, przynależności i miłości oraz szacunku.

W swojej pracy wyróżnił cechy osoby samorealizującej się. Dlatego postanowiłam spróbować przeprowadzić szczerą autoanalizę i spróbować odpowiedzieć sobie na pytanie:

( czy spełniam te kryteria? )

W moim słowniku słowo "systematyczność" jest jak Yeti - wiem, że gdzieś tam może istnieć, ale nigdy jej nie widziałam. Zapewne gdyby nagle wyleciała z krzaków pod postacią nagiego mężczyzny nie rozpoznałabym jej. Smutne, prawda?

Zastanawiam się jak mam egzystować na dwóch kierunkach bez systematyczności. Jest to dla mnie niepojętą rzeczą, a zdanie obu sesji jawi się mi niczym cud nad Odrą.

Jedyną dobrą wieścią jest pomoc finansowa od drogiej uczelni, którą otrzymałam. Niewiele i jednocześnie wiele. Nie ma to jak cieszyć się z tego jak wariatka.

No nic, wracam do BBC news i artykułu o morderstwie Meredith Kercher. Biedna dziewczyna. Wyjechała na Erasmusa do Włoch i została zamordowana. Współczuję jej rodzicom oraz jej samej.

P.S. Obejrzałam "Millenium: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" i pod wpływem tegoż filmu zastanawiam się nad zgłębieniem tajników dziennikarstwa śledczego. Ciekawa rzecz, naprawdę.

Październik minął mi niczym sen. Wyjątkowo deszczowe i wietrzne dni płynęły gdzieś obok mnie.

Nie sądziłam, że ciągnięcie dwóch kierunków jest aż tak wykańczające. Nie fizycznie, z niewyspaniem potrafię sobie radzić. Psychiczne. Pomimo tego, że na dziennikarstwie nie robię zbyt wiele to jednak czuję jakbym wzięła na siebie trochę za dużo. To tylko wrażenie po pierwszym miesiącu, gdzie zbiegło mi się kilka projektów.

Najgorsza jest biologia. Swoją przygodę z nią skończyłam na poziomie podstawowym, w drugiej klasie liceum. Teraz muszę do niej powrócić. Niechętnie się witamy. Patrzy na mnie wilkiem z kąta, a ja dostrzegam ją tylko kątem oka. Gdzieś tam niedaleko przysadki mózgowej, może w okolicach Broca czuję jej nacisk. Mówi mi: Powinnaś w końcu mnie poznać.

Powinnam. Ale jest tyle innych rzeczy do zrobienia.

Zajęcia z panią O. przerażają mnie jeszcze bardziej niż w zeszłym semestrze. Bezsensowna idea uczenia się słownika terminów medialnych, prowadzeniu konwersatorium monograficznego na temat integracji europejskiej, podczas gdy wykład monograficzny jest o radiu. To mogło zdarzyć się tylko na Uniwersytecie Szczecińskim. Do słownika mogę zajrzeć w każdej chwili. Więc po co się go uczyć?

Pani W. nie jest lepsza. Zadać sześć książek do przeczytania i przy tym nie przerobić ani jednej. Na dodatek ksiażki te w Szczecinie są trudno dostępne. Musiałam kupić.

Cóż, wrócę pewnie do pana Kalata i popatrzę co muszę skserować z tego opasłego tomiszcza.

Sesja już za mną, całe szczęście. Jutro wyjeżdżam nad morze i będę byczyć się na plaży. Możliwe też, że dotrę na Tall Ship Races 2009, gdzie bardzo chciałabym się znaleźć :D

Milly, odpowiadając na Twoje pytania...

"Ciało i krew" to mikropowieść, nad którą pracuję już od ponad roku. Nie jest to jakieś wybitnie odkrywcze, ale świetnie się bawię obmyślając dalsze losy moich bohaterów.

Ale zacznijmy od początku.

Akcja mikropowieści rozgrywa się na terenie uniwersyteckiego miasteczka X. Bohaterami zaś są studenci różnych fakultetów, których połączyło jedno: wszyscy dysponują jakimis niezwykłymi zdolnościami i żadne z nich nie chce być kontrolowane. Dodajmy także, że paranormalnych zdarzeń są bardzo uważnie obserwowane przez Inkwizycję oraz Zarząd. Chyba to powinno na początek wystarczyć ;)



( Prolog )

Hmm, I think that would be the 80's. This music <lol>

Ot tak odwiedziłam mojego livejournala, bo zdecydowanie zarósł pajęczynami.

Kolejna sesja przede mną. Nie jest tak dramatyczna jak w zeszłym semestrze, ale już na początku pogubiłam się w zerówkach, zaliczeniach i przedterminach. Przede mną ponowna rekrutacja na studia, gdyż zdecydowałam się zrobić drugi fakultet. Tym razem startuję na psychologię. Myślę, że to ciekawy kierunek i jakoś się odnajdę w tym systemie.

Przede mną lato intensywnego pisania i czytania. Mam zamiar pokonać swoje lenistwo i nadrobić zaległości literackie jakie ostatnimi czasy mi się narobiły. Zamierzam też ruszyć z miejsca swój projekt "powieści", który rozpoczęłam w listopadzie 2008 roku, kiedy to zdecydowałam się wziąść udział w Igrzyskach Literackich - konkursie organizowanym przez wydawnictwo RedHorse. Nie udało mi się skończyć tego przed czasem, ale mam nadzieję, że uda mi się ruszyć akcję dalej.

Kolejnym literackim "chellengem" będą na pewno sesje PBF na LastInn ;) Tak, zapowiada się pracowite lato. Mam nadzieję, że będzie owocne i pełne wrażeń!

 I MUST turn off light :P